დღეს

დღეს

ფიქრი და ველი
ქარს უკავია.
დღეს რუსთაველის
ქუჩას გავიარ.

შენ გესმის კვნესა,
და შენ იხრები.
და ვიცი, დღესაც
მე დავიღლები.

უწინ, ოდესღაც,
შენ მაფასებდი.
ახლა? - როდესაც
დღეა ასეთი!

ფიქრი და ველი
ქარს უკავია.
დღეს რუსთაველის
ქუჩას გავიარ.