კვნესა

კვნესა

მთის მწვერვალებს, მთის მწვერვალებს.
მთის არწივი უგზნებს თვალებს,
შესტირის და შევალალებს.
მთის მწვერვალებს ხომ მზე ანთებს,
და მათ კალთებს, და მათ კალთებს
აელვარებს, აქათქათებს.
კვნესა ისმის: “შევინახეთ
და ვერ ვპოვეთ, ვეღარ ვნახეთ,
რაც დავამხეთ, რაც დავმარხეთ”...
ცას არ ესმის, ის მკერდს ანთებს,
და მდუმარე მთების კალთებს
დაელვარებს, დაჰქათქათებს.