ნელა მივდივარ და წინ...
5
დეკ
2025
ტერენტი გრანელი
ნელა მივდივარ და წინ ბაღია,
როგორც აქ, ისე ღამდება იქაც.
სადღაც მიხმობენ და მეძახიან,
მგონია, ციდან მეძახის ვიღაც.
დღეს ჩემი სული მართლა ღმერთია
და სიჩუმეა, ასე ფარული.
და ახლა ვატყობ, ჩემთვის ერთია
ეს მწუხარება და სიხარული.