სევდიანი და მდუმარი ..

სევდიანი და მდუმარი
ვარ დაყრდნობილი მაგიდას,
ვიყავი ღამის სტუმარი,
ღამემ ვარსკვლავი გაკიდა.

მთვარე არ გამოჩენილა,
ამოკრობოდა ღრუბელს,
ვაი, რა ობლად შთენილა
ზეცის ამხელა უბე.